مسئولان در بخش های گوناگون، نوآوری، خلاقیت و ابتکار در روشها را وظیفه خود بدانند -رهبر معظم انقلاب   
۱۳۹۶ سه شنبه ۳۰ آبان -اِثَّلاثا ٢ ربيع الاول ١٤٣٩ - Tuesday November 2017
نقشه وب سایت   تماس با ما  جستجو در وب سایت  ورود به صفحه اصلی
  بازدید ها :  825   بازدید    تاریخ درج مطلب  30/8/1394    
 
 
اختلافات زن و شوهری، از بگومگو تا کتک کاری
 

بلند حرف زدنی که کم کم به فریاد و نعره تبدیل شده و در نهایت به کتک کاری و درگیری فیزیکی ختم می شود، برای بچه هایی که در اختلافات خانوادگی بزرگ شده اند هر چقدر هم که تکراری باشد اما باز هم یعنی استرس و پنهان شدن در گوشه ای خلوت و اشک ریختن.

بچه هایی که در خانواده های پر تلاطم و مشکل داری که در آن پدر و مادر با هم اختلاف دارند بزرگ می شوند، صرف نظر از اینکه این بگو مگوها در نهایت به طلاق ختم شود یا نشود، جدایی والدین را از اضطراب از دست دادن یکی از والدین و نگرانی از دعوا و کتک کاری هایی که به زحمت دو طرف از آن سالم بیرون می آیند ترجیح می دهند. اینها در اختلاف رشد می کنند، با تحقیر بزرگ می شوند و در میان فحش و بد و بیراه قد می کشند؛ حتی اگر خودشان هیچ وقت کتک نخورده یا فحش و ناسزا نشنیده باشند اما با هر دعوا و درگیری این کودکان در حقیقت اولین افرادی هستند که آسیب می بینند.

 

 

 

گفت وگو در زندگی زناشویی اهمیت زیادی دارد و تقریبا تمام روانشناسان و مشاوران خانواده معتقدند اگر زوج های جوان برای مسائلی که در زندگی مشترک با آن برخورد می کنند با هم صحبت نکنند مشکلات کوچک تبدیل به بحران های عمیق می شود و دیگر هیچ کس نمی تواند آن را حل کند. این درحالی است که در سال های اخیر مدام درباره کاهش میانگین گفت وگو در خانواده های ایرانی هشدار داده شده است. سوم خرداد سال جاری حسن موسوی چلک، رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران گفت: «تکنولوژی حس صمیمت را انتقال نمی دهد و این شاید بدترین اتفاقی است که در محیط خانواده می افتد.

خانواده ها در یک فضای کوچک به شدت از هم فاصله گرفته اند و این فاصله را می توان در نتایج یک پژوهش مشاهده کرد که نشان می دهد میانگین زمان گفت وگو در خانواده های ایرانی ۱۵ دقیقه است. در چنین خانواده ای چگونه می توان امیدوار بود اعضای خانواده احساس عاطفی و جامعه پذیری را تجربه کنند.» به جز این مشکل که در بسیاری از خانواده ها ساعت ها میان اعضای خانواده با سکوت می گذرد، مشکل حادتری هم هست و آن دعوا به جای گفت وگو است که از طرفی روان زوج ها را سوهان می کشد و از طرف دیگر، تاثیر مخرب انکارناپذیری بر شخصیت اجتماعی و روانی کودکان دارد.

فقط کافی بود یکی از ما کوتاه بیاید...

به تازگی از همسرش جدا شده ولی هنوز هم باور نمی کند این اتفاق افتاده باشد. می گوید عاشقانه یکدیگر را دوست داشته اند اما اختلاف نظرهای زیادی وجود داشته است. حامد مرد جوانی که بغض راه گلویش را گرفته در گفت وگو با «آرمان» ادامه می دهد: اوایل بحث های ساده سر مسائل پیش پاافتاده مانند ریخت وپاش و شلختگی من یا کارهای خانه پیش می آمد که به نظر هر دوی ما طبیعی بود اما به مرور عادت کردیم سر هر مساله ای با هم بگومگو کنیم و آنقدر بحث کنیم تا یکی از دو طرف بی خیال شده و میدان جنگ را ترک کند که اغلب این اتفاق به سختی می افتاد. او می گوید: خاطرم هست یک بار مقابل خانواده همسرم با هم بحثمان شد و با اینکه با وساطت آنها این دعوا تمام شد ما عادت کردیم بعد از آن جلوی دیگران هم دعوا کنیم. حامد با تاسف سرش را تکان می دهد و می گوید: فقط کافی بود یکی از ما کمی در جواب دادن کوتاه بیاید. به خدا مشکل حادی با هم نداشتیم.

زوج ها از بگومگو بپرهیزند

گفت وگو انواع مختلفی دارد ولی اساس آن بر تبادل نظر بین دو طرف استوار است درحالی که در بگومگو هیچ تبادل نظری صورت نمی گیرد و دو طرف فقط می خواهند حرف خودشان را به کرسی بنشانند. حسین صدر ادامه می دهد: درحالی که گفت وگو برای تداوم زندگی مشترک لازم و حیاتی است زوجین باید تلاش کنند تا جای ممکن از بگومگو بپرهیزند. او در پاسخ به اینکه آیا سکوت یکی از طرفین باعث تسلط طرف مقابل و رفتار خشونت آمیز بیشتر او نمی شود، می گوید: به هیچ وجه! زوجین باید بدانند رابطه با همسر با همه روابط اجتماعی دیگرشان مانند ارتباط با دوستان یا حتی پدر و مادر تفاوت دارد و اینجا از خودگذشتگی معنای دیگری پیدا می کند.

روابط زناشویی چون بر اساس عشق و تفاهم بنا نهاده شده است سکوت یکی از طرفین و کوتاه آمدن او از منافعش به نفع طرف مقابل برای او ضرری ندارد زیرا اینجا منافع هر دو طرف مشترک است؛ یعنی وقتی همسر شما اعصاب آسوده و روحیه بالایی برای ادامه زندگی داشته باشد، این ناخودآگاه به شما هم تسری پیدا می کند. هر زوجی که با هم ازدواج می کنند در لحظه شروع رابطه انگار یک نهال را در باغچه خانه خود می کارند. این نهال نیازمند مراقبت و نگهداری است و البته تا رسیدن به میوه و نتیجه زمان نیاز دارد. هیچ کس انتظار ندارد به محض اینکه نهالی را کاشت به جای آن یک درخت کهنسال و بزرگ ببیند و رابطه زناشویی هم باید با گذشت، محبت و مراقبت هر دو نفر بعد از سال ها بارور شود.

برای رشد و تربیت کودک هیچ چیز مهم تر از محیط آرام و امن نیست ولی وقتی والدین اختلافات حاد و ریشه دار دارند یا اینکه اختلافات سطحی است اما طرفین مهارت کنترل آن را ندارند این شرایط برای کودکان بسیار بد و خطرناک است. وقتی زوجی برای طلاق به ما رجوع می کند همه تلاش ما بر این است که با ریشه یابی اختلافات آنها را حل کنیم اما وقتی دو طرف تمایلی به این کار ندارند نباید دیگران قربانی این خودخواهی شوند. کودکانی که در محیط های پر استرس بزرگ شده و شاهد دائمی دعواهای پدر و مادرشان هستند قطعا در آینده انسان های سالمی نخواهند بود.

منبع: روزنامه آرمان

 

 

 

 

اين مقاله تا چه اندازه براي شما مفيد بوده است؟

 12345 
ضعيفعالي
توضیحات شما . (اختياري)

ميانگين آرا :5.0 از 5 امتياز است.


12345
1 : تعداد کل آرا ارسال شده
-1 84442 -1 -1

ازدواج
رفتارشناسی
ناهنجاری ها
اصول تربیتی
  
 
ارسال به دوستان


در صورتی که مایلید دوستان شما نیز از این مطلب استفاده کنند , کافیست نام و آدرس ایمیل خود و دوست خود  را وارد نموده تا این مطلب به دوستتان ارسال شود.
 




 
صفحه اصلی | اخبار و رویداد ها | مجموعه مطالب | اردبیل شناسی | صدرا | مسابقات | تماس با ما
Copyright 2009 Tebyan Branch Of Ardebil Province. All rights reserved.
Web Design : WebHouse