مسئولان در بخش های گوناگون، نوآوری، خلاقیت و ابتکار در روشها را وظیفه خود بدانند -رهبر معظم انقلاب   
۱۳۹۶ سه شنبه ۴ مهر -اِثَّلاثا ٥ محرم ١٤٣٩ - Tuesday September 2017
نقشه وب سایت   تماس با ما  جستجو در وب سایت  ورود به صفحه اصلی
  بازدید ها :  1292   بازدید    تاریخ درج مطلب  8/11/1393    
 
 
علمای دارالارشاد اردبیل 1
 

حیات معنوی و روح بقای هر دیاری به صاحب نفسانی است که در آن دیار زندگی می کنند. دار الإرشاد اردبیل نیز از دیرباز همواره بزرگانی از وادی علم و معرفت و اخلاق را در دامن پر مهر خویش پرورش داده و به آستان مقدس دسن هدیه نموده است؛ آنچه در ذیل می آید مجموعه ای است از اسامی این بزرگان و شرحی هر چند مختصر از حیات پر برکتشان.

 

 

 

آيت الحق ملا ابراهيم امام جمعه:

از علماي بنام اردبيل است. در سال 1207 هجري قمري در ولايت اردبيل متولدشد؛ پدرش ملا مهر علي وجدش ملا بهاء الدين از روحانيت تشيع اردبيل بوده اند.

ابراهيم بن محمد اردبيلي:

 از دانشمندان اسلامي در مذهب شافعي بوده است. بعد از حج سنه 864 در اول سال 865 هجري به قاهره رفته و چندين ماه در آنجا اقامت كرده است.

شيخ ابراهيم قلعه جوئي:

 "قلعه جوئی" از قراء اردبيل است و مرحوم شيخ ابراهيم از آنجا برخاسته است او پس از تحصيلات مقدماتی عازم نجف اشرف شد و تا آخر عمر كوتاه خود در آنجا ماند.

ابن بزار اردبيلي:

مؤلف كتاب معروف "صفوة الصفا" است كه به قول دانشمندان معاصر يگانه مرجع مورخان در باب شيخ صفي الدين و پدران اوست. نام او "درويش توكلي" و پدرش "اسماعيل بن محمد اردبيلي" است. در قرن هشتم هجري مي زيسته و از مريدان شيخ صدر الدين موسي فرزند و جانشين شيخ صفي الدين بوده است.

ابن هلال اردبيلي:

او از دانشمندان (ناشناخته مانده) اردبيل است زيرا از شرح حال و تاريخ حياتش خبري نيست.

ابوالحسن صدر الدين:

مؤلف تاريخ اردبيل و دانشمندان او را بنام "جمال الدين ابوالحسن صدر الدين اردبيلي" معرفي كرده و از مدرسين حوزه علميه خراسان به شمار آورده است.

ابوالحسن يعقوب بن موسي اردبيلي:

نام او در كتاب "الانساب" تأليف "ابي سعيد عبدالكريم بن منصور التميمي المسعاني" يعقوب بن موسي اردبيلي در بغداد ساكن بوده است.

ابوالفرج بن عبدالرحمن اردبيلي:

در قرن ششم هجري مي زيسته و حوالي سال 550 در گذشته است.

ابوالفضل اردبيلي:

(محمود بن احمد بن محمد اردبيلي معروف به ابوالفضل اردبيلي) از دانشمندان قرن ششم هجري است.

حاج ميرزا ابوالفضل فضلي:

از علماي معروف نيمه اول قرن چهاردهم هجري است. در اردبيل بدنيا آمده و پس از تحصيل مقدمات به نجف اشرف رفته است. پس از درخواست مردم سرانجام به اردبيل بازگشت و حوزه درسي وسيعي ترتيب داد و شاگردان زيادي تربيت كرد. فضلي در سال 1341 خورشيدي به جوار رحمت حق شتافت.

ابوذرعه اردبيلي:

سمعاني در كتاب الانساب او را بنام "عبدالوهاب بن محمد ايوب اردبيلي" معرفي كرده و گفته است كه او شيخ و زاهد بود و روز يكشنبه پنجم ماه رجب سال 415هجري در فارس رحلت نمود.

شيخ ابوسعيد اردبيلي:

از عرفاي قرن سوم و از مريدان "جنيد بغدادي" است. عارف والا مقامي بود و شيخ صفي الدين در اوان جواني در مزار او عبادت مي كرد. قبر او هم اكنون در اردبيل و در اول كوچه معصومشاه باقي و به "پير" معر وف است.

ابي الفرج اردبيلي:

 "نورالدين فرج بن محمد ابن ابي الفرج اردبيلي" از اردبيل برخاسته و پس از تحصيل مقدمات به دمشق رفته و در "ظاهريه البرانيه" به تدريس اشتغال يافته است. ابي الفرج ظهر روز دوشنبه  749 در جار وخيه به مرض طاعون در گذشت.

آقا سيد احمد مرتضوي:

 پدرش آقا سيّد مرتضي از سادات خلخال بود و قسمت اعظم عمر خود را در اردبيل سكونت داشت. احمد به سال 1280 به خلخال رفت و  آنگاه كه پدرش اردبيل را جهت سكونت خويش برگزيد او نيز در معيت وي به اين شهر آمد و  به ادامه تحصيل پرداخت.

ابومحمد جعفر بن محمد اردبيلي:

در نيمه اول قرن چهارم هجري مي زيسته  و از ارباب قلم و حديث بوده است.

ابونصرجنيد اردبيلي:

در ربيع الاول سال 535  هجري قمري تولد يافته است. او از شعرا و دانشمندان زمان خود بوده و در سال 606 هجري به قصد حج به مكه مشرف گشته است.

ابوهشيم بن حمدون الاشحي:

سمعاني در كتاب "الانساب" ضمن اشاره به دانشمندان اردبيل از "ابو هشيم بن حمدون الاشحي" نيز جزو  آنها نام برده است.

اسماعيل اردبيلي:

از دانشمندان قرن هشتم هجري است.

الياس اردبيلي:

كه در قرن دهم هجري مي زيسته و خال(يعني دائي) مقدس اردبيلي بوده است.

الهي اردبيلي:

"كمال الدين حسين بن خواجه شرف الدين عبد الحق" متخلص به "الهي" در سال  870 هجري در اردبيل ديده به جهان گشود. پس از تحصيلات مقدمات با مساعدت "سلطان حيدرصفوي" به شيراز و خراسان سفر كرد. او پس از بازگشت به اردبيل به تدريس و تعليم علوم و معارف پرداخت و سرانجام در سال 940 هجري که بيش از هفتاد سال داشت در اين شهر بدرود زندگي گفت و در آنجا دفن گرديد.

ام كلثوم اردبيلي:

در كتاب "الضوئ الانع لاهل قرن التاسع" از بانوئي به نام "ام كلثوم بنت البرهان ابراهيم بن احمد بن محمد بن احمد اردبيلي المكي" سخن به ميان آمده و السخاوي در حالات وي نوشته است كه الفارسي او را بانوئي با تدين و خير گفته است. مرگ ام كلثوم در ماه شوال 814 در مكه رخ داده و در المعلاه دفن شده است.

درويش امير اردبيلي:

 اديب و دانشمندان و فاضل جليل القدري بوده است. در قرن يازدهم هجري مي زيسته و از علماي دوران شاه عباس صفوي و جانشينان او به شمار مي آمده است.

اويس اردبيلي:

 "اويس بن محمّد" پدر "ظهير الدين كبير" از قضات اردبيل است كه پنجاه سال در اين شهر مسند قضا داشته است. او علاوه بر قضاوت، طبيب و مدرس نيز بوده و در حوزه علميه اردبيل تدريس مي كرد. طبع شعر هم داشته است.

باباقلي اردبيلي:

به نوشته تاريخ اردبيل و دانشمندان، در طريقت و عرفان مقام والائي داشته و از رجال قرن هفتم هجري به شمار مي آمد كه در نيمه اول قرن پنجم هجري مي زيست و در سال 457 در گذشته است.

بانو باغبان:

اين بانو در عهد شيخ صفي الدين مي زيسته و به زبان آذري سخن مي گفت.

شيخ باكير اردبيلي:

 مؤلف تاريخ اردبيل و دانشمندان از او بعنوان يكي از صوفيان والا مقام "سلسله قادريه" ياد كرده است كه در حلب سكونت داشته و با شيخ محمّد كواكبي كه در قرن يازده هجري مي زيسته است، مأنوس بوده است.

برهان اردبيلي:

 او از سخنوران آذربايجان بوده و نيكو شعر مي سروده است؛ شرح حال و حياتش در جائي ذكر نشده است.

بزمي اردبيلي:

 از شعراي بلند پايه قرن دهم هجري است كه از اردبيل برخاسته و بيشتر عمر خود را به سياحت و تجارت گذرانيده است. مدتي در هند سكونت گزيده و از آن ديار به قصد اداي وظيفه ديني به حج رفته است.

بشيرين حامد اردبيلي:

 از دانشمندان قرن 6 و 7 هجري است. در سال 570 هجري در اردبيل به دنيا آمد. در علوم ديني از دانشمندان زمان بود و فتوي مي داد و در اجراي احكام نظارت مي نمود. در سوم ماه صفر سال 646 هجري در مكه از دنيا رفت.

بقائي اردبيلي:

 مؤلف و دانشمند آذربايجان او را از قضات اردبيل نوشته است و بدون اشاره به شرح حال يا تاريخ حيات و مماتش گفته است كه اشعار وي به زبان تركي بوده است.

بيضاي اردبيلي:

 مرحوم ميرزا متخلص به بيضا از شعراي معاصر اردبيل است. او شغل تجارت داشته و به وارد و صادر كردن پوست بره اشتغال مي ورزيد. طبع شعر قوي و مطالعات زيادي داشته است. اشعارش غالباً به زبان تركي و در مدايح و مراثي اولياي دين و خاندان امامت شيعيان است.

تاج اردبيلي:

 احمدبن عبدالله ابن عوض بن محمدالشهاب ابن الجلال ابن التاج اردبيلي الشيرواني القاهري، كه به ابن عبيدالله شهرت دارد. در ماه صفر 791 هجري در قاهره به دنيا آمد. مذهب حنفي داشته او در اواخر عمر به بيماري اسهال خوني گرفتار شد و در دهه سوم ماه رمضان سال 844 هجري در گذشت.

تاج الدين اردبيل:

 از دانشمندان معروف قرن هشتم هجري است كه در فقه شافعي و ادبيات عرب و علوم عقلي و نقلي معروفيت داشته و از بزرگان عصر خود به شمار مي آمد. تاج الدين تأليفات زيادي داشته و كتاب بزرگي در احكام گردآورده است. او "علوم الحديث" ابن الصلاح را تلخيص كرده و نيز با استخراج و تفكيك احاديث كتاب "الميزان شمس الدين ذهبي" آنها را در بابهاي جداگانه مرتب نموده به صورت روشني در آورده است. او در هفدهم رمضان سال 746 هجري در قاهره در گذشته است.

تاج السعيدي اردبيلي:

علامه سیّد محمد بن ابي سعيد الحسني اردبيلي معروف به أمير ابوالفتح از دانشمندان معروف قرن دهم هجري است. قسمت بزرگي از دروان تحصيلي او در ماوراءالنهر بوده و با كسب علم از محضر مولانا عصام الدين در حكمت و علوم عهد به مقام كمال رسيده است. تاج السعيدي در پايان زندگي در اردبيل اقامت گزيده و به سال 676 هجري به موت فجاه در زادگاهش دارفاني را وداع گفته است.

تزريقي اردبيل:

تزريقي صنعتي از صنايع بديع شعر بحساب مي آيد. اين امر در زمان صفويه پيدا شده و رايج گريده است و به قراري كه نوشته اند تزريقي اردبيلي پيشواي اين سبك بوده است.

ثاني صفوي:

 مؤلف كتاب سخنوران آذربايجان آن عده از سلاطين و شاهزادگان و بزرگان صفوي را كه ذوق ادبي داشته و اشعاري سروده اند در عداد ادباي اردبيلي نوشته است و شاه عباس دوم از جمله آنها مي باشد. او پسر شاه صفي است و شهرت ادبیش "ثاني" بوده است. به سال 1024 هجري در قزوين تولد يافته و بعد از سي و شش سال بهار زندگي در خسرو آباد مغان در گذشته است و در جوار حضرت معصومه(س) در قم دفن شده است. ثاني علاوه بر امر شعر در امر حساب و محاسبات نيز ورود كامل داشته و در حاشيه احكام و ارقامي كه براي ملاحظه يا تصويب وي داده شده است.

جمال الدين اردبيلي:

مؤلف كتاب دانشمندان آذربايجان "مولانا قاضي جمال الدين اردبي" را از معاصرين شيخ صفي الدين نوشته ولي از زندگاني و شرح حال و فضايل علمي و اخلاقي او مطلبي عنوان نكرده است. از فضلاي قرن هفتم هجري بوده و از مشاهير نحويين و ادبا بوده است. سه سال قبل از ولادت شيخ صفي الدين يعني در سال 647 هجري دارفاني را وداع گفته است.

جمال الدين يوسف ابراهيم اردبيلي:

جمال الدين يوسف بن امام عزا الدين ابراهيم اردبيلی هم از دانشمندان اين ولايت است كه در مذهب شافعي از فضلاي والا مقام به شمار مي آيد. او در قرن ششم هجري زندگي مي نمود. كتاب معروفي به نام "الانوار لاعمال الابرار" در فقه شافعي تصنيف كرده كه مورد علاقه علماي بعد از وي بوده است. جمال الدين در سال 799 هجري دعوت حق را لبيك گفته و كتاب "الانوار" او در سنوات اخير و منجمله سالهاي 1310 و 1328 به چاپ رسیده است.

جنوني اردبيلي:

 از سخنوران قرن دوازدهم هجري است. مردي اديب و شاعر بوده و در غزل و ترجيع بند و قصيده و رباعيات توانائي قابل تحسين داشته است. در 1107 از گفته هاي خود ديواني تنظيم نموده كه بنا به نوشته "الذريعه" حاوي  3254 بيت شعر مي باشد.

حاجی اردبيلي:

دانشمندي با ذوق و شاعري منقح و خوش طبيعت و عالي فكرت و با متانت بوده ولي از شرح حال و تاريخ حياتش موجود نیست.

حالي اردبيلي:

مرحوم حاج ميرزا محسن فرزند آخوند ملا حسنعلي معروف به "عماد الفقرا" و متخلص به "حالي" از فضلا و دانشمندان معاصر اردبيل است. وي حوالي سال 1285 هجري در اردبيل متولد شد و نزديك به هشتاد سال عمر كرد در اواخر عمرش به كربلا مجاورت كرد و در سال 1332 خورشيدي در آن شهر وفات نمود. حالي در ادبيات فارسي و عرب اطلاعات وسيع داشت و در فقه و حكمت و عرفان از اساتيد بزرگ به شمار مي آمد در اوايل عمر مكتبي در اردبيل داير كرد و به تربيت علمي و ادبي جوانان پرداخت ولي بعدها حوزه درسش به مدارج عالي علمي و دروس عقلي و نقلي اختصاص يافت.

شيخ حبيب ايرديموسي:

 از فقهاي بزرگ نيمه اول قرن چهاردهم هجري است از قريه ايرديموسي در جوار قريه سرعين برخاسته و بر اثر تلاش و پشتكار از بزرگان فضلاء حوزه علميه نجف اشرف گشته است.

حجابي اردبيلي:

از اين دانشمند شرح حال و تاريخ حيات در دست نيست.

حسن اردبيلي:

مؤلف الذريعه او را "شرف الدين حسن اردبيلی" و از دانشمندان دوران صفويه معرفي كرده است.

حسين بن موسي اردبيلي:

در اواخر قرن دهم و اوايل قرن يازدهم هجري مي زيسته و معاصر شيخ بهائي بوده است او را فقيه و فاضل و صالح نوشته و آورده اند كه قستمي از عمر خود رادر استر آباد يعني گرگان گذرانيده است.

 

سيد حسين اردبيلي:

در سال 1297 قمري در قريه " گازز" از قراء دامنه سبلان بدنيا آمد. تحصيلات اوليه خود را در اردبيل گذرانيد و در محضر اساتيد بزرگ، من جمله آخوند "ميرزا محمد علي مير زا آخوند اوغلي" كسب دانش نمود.

حكيم اردبيلي:

"عبدالمناف بن صفرعلي حكيم الهي" از دانشمندان معاصر اردبيل است.

ذكري اردبيلي:

نام او جزو شعراي قرن سيزهم ثبت شده و مؤلف دانشمندان آذربايجان اشاره كرده است كه اشعار او به زبان تركي بوده است.

سامي اردبيلي:

"سام ميرزا" فرزند شاه اسماعيل اول روز سه شنبه 21 شعبان 923 متولد شد در ايام جواني عليه سلطنت برادرش شاه طهماسب اول، عصيان كرد و به هندوستان رفت سام ميرزا مرد اديبي بود و شعر نيز مي سرود او در سال 967 ديواني بعنوان "تحفه سامي" جمع كرده است و نوشته اند كه حاوي احوال 6664 نفر از شعراي معاصر وي مي باشد.

شيخ ستار اردبيلي:

شيخ ستار بن عبدالوهاب از متأخرين فضلاي حوزه علميه نجف به شمار مي آيد شيخ ستار در سال 1312 هجري در نجف در گذشته و به خاطر موقعيت علمي و شخصيت ارزنده اش در ايوان طلاي حضرت علي(ع) دفن گشته است.

شيخ ستار محمد صالح اردبيلي:

مؤلف تاريخ اردبيل و دانشمندان از شيخ ستار بن محمّد صالح اردبيلي نام برده و او را از دانشمندان قرن سيزده هجري نوشته است.

سعدي اردبيلي:

طبيب بوده و در قرن نهم هجري به حذاقت در طبابت شهرت داشته است.

سلامي اردبيلي:

دانشمند با ذوقي بوده و وزارت پسر "صدر الدين خان معصوم بيگ" را داشته است.

شمس عطار اردبيلي:

از شعرا و عرفاي والا مقام آذربايجان است. بعضي از نويسندگان مقامش را از شمس تبريزي برتر و سيرتش را عالي تر دانسته اند. شمس اردبيلي به زبان تركي سروده و در مدايح و مراثي خاندان رسالت نيز قصايد مطلوبي دارد.

حاج مير صالح مجتهد اردبيلي:

حاج مير صالح بن عبدالرحيم موسوي اردبيلي از قريه كلخوران برخاسته و در نجف اشرف تحصيلات علمي خود را در محضر آقا سيّد حسين كوه كمري به پايان رسانيده است وي در چهاردهم صفر سال 1319 قمري در اردبيل دارفاني را وداع نمود.

شيخ صفي الدين اردبيل:

ابوالفتح اسحق بن امين الدين جبرئيل در سال 650 هجري در كلخوران كه قريه اي است در سه كيلومتري شمال اردبيل ديده به جهان گشود پدرش از ثروتمندان و كريمان بود و مشرب عرفاني داشت صفي الدين تنها شش سال از نعمت وجود پدر بهره مند بود و اين دوره با همه كوتاهي در تكوين شخصيت وي اثر بسيار نمود.

طاهر اردبيلي:

محمّد كاظم ابن ميرزا آقا از شعراي قرن يازدهم هجري است و در سال 1085 در اصفهان در گذشت.

عارف اردبيلي:

از سخنوران قرن هشتم هجري است. در عهد سلطان اويس جلاير بنا به دعوت شروانشاه اعظم كيكاوس بن كيقباد 774 - 745 به شروان رفته براي تعليم و تدريس پسر او برگزيده شده است.

ملا عبدالله اردبيلي:

 از وي بعنوان يكي از فقهاي بزرگ قرن دوازدهم هجري ياد شده است.

آقا ميرزا علي اكبر اردبيلي:

از علماي معاصر اردبيل است. در سال 1269 هجري قمري در اين شهر بدنيا آمد. مقدمات و سطح را در اردبيل و زنجان و بروجرد فراگرفت و براي تكميل معلومات عازم نجف شد. در محضر "ميرزاي شيرازي" سيّد حسين كوه كمري و ديگر اساتيد علم، خارج را به پايان رسانيده و به درجه اجتهاد رسيد؛ آنگاه به زادگاهش برگشت و پس از فوت مرحوم "حاج مير صالح مجتهد" عالم بلا منازع محل گرديد.

حكيم ميرزا محمد اردبيلي:

 در قرن يازدهم مي زيسته و از حكما و ادباي آن قرن به شمار مي آمد. صائب در اردبيل با وي ملاقات كرده است.

مستوفي اردبيلي:

 از او شرحی در مآخذ ديده نمي شود.

مفتي الشيعه:

آيت الله الحق سيّد محمد تقي از فقهاي بزرگ يك قرن اخير اردبيل است. پدرش سيّد مرتضي از فقهاي دانشمند نجف اشرف بود. او حدود سال 1282 هجري قمري در نجف بدنيا آمد و هنوز كودك بود كه پدرش به زادگاهش در خلخال برگشت و پس از چندي قصد توطّن در اردبيل را نمود. نشو و نماي محمد تقي در اين شهر صورت گرفت و مقدمات و سطح را نيز در همين شهر نزد پدر و مرحوم حاج مير صالح مجتهد فرا گرفت. وفات او در آخرين شب ذيقعده سال 1361 هجري كه مصادف با وفات حضرت امام محمّد تقي(ع) بود اتفاق افتاد. و در مجاورت مسجد جمعه به خاك سپرده شد.

شیخ احمد مقدس اردبیلی:

حضرت آیت الله العظمی و مثل القداسة و التقوی شیخ احمد مقدس و محقق اردبیلی شخصیتی است که در میان فقیهان و عالمان طراز اول جهان اسلام و بويژه عالم تشیع، چون خورشیدی تابان می درخشد و نظیری را برای حضرتش سراغ نداده اند. به تعبیر علامه محمد باقر مجلسی در متقدمین و متأخرین از علماء، مانندی بر ایشان نیست و حضرتش اولین فقیه جامعی است که عظمت علمی و معنویش، مرجعیت شیعه را پس از قرنها به ایرانیان متوجه ساخت و محوریت را بدانان بازگرداند. شیخ احمد در زهد و تقوا چنان به اوج رسید که لقب "مقدس" مختص وی گردید و در علم و فضل به بلندایی درآمد که "محقق" نامش نهادند. او صاحب تشرف به ساحت اقدس صاحب العصر و الزمان حضرت بقية الله الأعظم (أرواح العالمین لتراب مقدمه الفداء) می باشد که داستان تشرف وی در مسجد کوفه و کسب علم از ساحت مقدس امام درباره مسائلی مغمض مشهور و متواتر است. وی پاسبان و دربان بارگاه قدس حضرت أمیرالمؤمنین است و مدفنش امروز نیز در همان حجره در ورودی رواق مطهر حضرتش، مزار عاشقان اهل بیت است. نام پدرش محمد است و به احتمالی در اوایل قرن دهم هجری در روستای "نیار"  اردبیل دیده به جهان گشود، ایشان مقدمات و بخشی از علوم حوزوی را از محضر علماء و اساتید وقت اردبیل فراگرفت، سپس عازم حوزه علمیه نجف اشرف گردید و از محضر اساتیدی همچون آقا سیّد صائغ بهره برد و نیز چند سالی به شیراز مهاجرت کرد و فلسفه و کلام را در محضر عالم وارسته جمال الدین محمود آموخت. از سیر تحصیلات و اساتید این فقیه عالیقدر اطلاع کاملی در دست نیست، لکن عظمت و دقت مثال زدنی ایشان در فنون مختلفه علوم اسلامی همچون فقه، اصول، فلسفه، عرفان، کلام، حدیث و تفسیر در بلندایی است که کمتر کسی توان عروج بدانجا را دارد.

معظم له پس از تکمیل مقامات معنوی و علمی در نجف اشرف بر مسند تدریس نشست و آن حوزه کهن را که می رفت تا چراغ پرفروغش به خاموشی گراید، احیاء نمود و انوار علم و فضیلت و معنویت را مجدداً جلوه گر ساخت؛ عالمان و طالبان علم به جذبه مقدس اردبیلی از اقصی نقاط جهان اسلام به نجف اشرف سرازیر شدند و اکنون نیز پس از گذشت بیش از چهارصد سال به یمن تجدید حیات علمی حوزه نجف اشرف توسط آن بزرگوار، این حوزه مقدسه مرکز علوم الهی می باشد. محقق اردبیلی در طول حیات پربرکت خویش شاگردان بسیاری تربیت کرد که همگی جزو مراجع و علمای طراز اول جهان اسلام شدند. آثار علمی بسیاری توسط ایشان به رشته تحریر درآمده که از جمله آنها می توان به "إستئناس المعنوية" ، "بحر المناقب" ، "حاشیه بر شرح تجرید" ، "حديقة الشيعة " ، "رساله خراجية" ، "زبدة البیان في آیات الأحکام" ، "مناسک حج" ، "مجمع الفائدة و البرهان في شرح إرشاد الأذهان" اشاره نمود. سرانجام این عالم ربّانی و فقیه صمدانی در ماه رجب سال 993 هجری قمری مطابق با 1174 شمسی رخت از جهان خاکی بست و روح مقدسش به ملکوت اعلی پیوست. قبر مطهرش در ورودی رواق مطهر أمیرالمؤمنین(ع) مشهور و مزار خاص و عام است.

منبع: سایت دارالارشاد

 

 

 

 

 

اين مقاله تا چه اندازه براي شما مفيد بوده است؟

 12345 
ضعيفعالي
توضیحات شما . (اختياري)

ميانگين آرا :5.0 از 5 امتياز است.


12345
1 : تعداد کل آرا ارسال شده
-1 74000 -1 -1

گردشگری در استان
مراکز علمی و دانشگاه ها
مشاهیر استان
آداب و رسوم استان
مساجد و عبادتگاه های استان
معرفی شهرستان ها
اردبیل شناسی
  
 
ارسال به دوستان


در صورتی که مایلید دوستان شما نیز از این مطلب استفاده کنند , کافیست نام و آدرس ایمیل خود و دوست خود  را وارد نموده تا این مطلب به دوستتان ارسال شود.
 




 
صفحه اصلی | اخبار و رویداد ها | مجموعه مطالب | اردبیل شناسی | صدرا | مسابقات | تماس با ما
Copyright 2009 Tebyan Branch Of Ardebil Province. All rights reserved.
Web Design : WebHouse