مسئولان در بخش های گوناگون، نوآوری، خلاقیت و ابتکار در روشها را وظیفه خود بدانند -رهبر معظم انقلاب   
۱۳۹۷ سه شنبه ۲۲ آبان -اِثَّلاثا ٤ ربيع الاول ١٤٤٠ - Tuesday November 2018
نقشه وب سایت   تماس با ما  جستجو در وب سایت  ورود به صفحه اصلی
  بازدید ها :  108   بازدید    تاریخ درج مطلب  2/1/1397    
 
 
چرا زمین هر 100 هزار سال وارد عصر یخبندان می شود؟

ظرف یک میلیون سال گذشته و یا حتی بیشتر از آن، زمین هر 100،000 سال وارد یک عصر یخبندان شده است. هیچ کس به طور دقیق نمی داند چرا. قبل از این که زمین این وضعیت را تجربه کند، تابستان های سردتر تقریباً در هر 40000 سال رخ می داد تا این که وارد فازی به نام انتقال پلیستوسن میانه (the middle Pleistocene transition) شد که در آن تغییرات عمیقی در وضعیت آب و هوا به وجود آمد و از آن به بعد چنان که گفتیم فواصل یخبندان ها به بیش از دو برابر افزایش یافت.

محققان دانشگاه کاردیف در ولز نظریه ای را درباره این که چرا این چرخه رخ می دهد و به طور چشمگیری نیز تغییر کرده است ارایه داده اند. از قرار معلوم بخشی از پاسخ در کف اقیانوس ها نهفته است.

این گروه تحقیقاتی فسیل های جلبک های ریز دریایی را مورد مطالعه قرار دادند. جلبک های دریایی موجودات فتوسنتز کننده کوچکی هستند که مانند درختان اقیانوس کار مکش دی اکسید کربن را انجام می دهند. جلبک های موجود در لایه های مختلف رسوبات، حاکی از وجود سطوح مختلفی از دی اکسید کربن ذخیره شده در آنها است.

در این میان میزان بسیار بیشتری از جلبک ها در لایه های خاصی وجود دارند که این لایه ها هر 100 هزار سال تشکیل شده اند.

این به آن معنا است که احتمالاً در این زمان ها دی اکسید کربن کمتری در جو وجود داشته که باعث پایین آمدن دما شده و موجب شده صفحات یخ زیادی آمریکای شمالی، اروپا و آسیا را در بر بگیرند.

به دست آوردن سوابق تغییرات آب و هوایی زمین واقعاً کار دشواری است چراکه لایه های یخ خودشان در از بین بردن آثار زمین شناسی خودشان خوب کار می کنند. به همین دلیل است که دانشمندان به اقیانوس ها روی آورده اند. اقیانوس ها منبع اطلاعاتی بسیار خوبی در این زمینه اند. کری لیر، استاد زمین شناسی دانشگاه کاردیف می گوید که یک انباشت مداوم رسوب در بستر دریا صورت می گیرد که می توان درباره آن به مطالعه پرداخت.

اما دانشمندان این که چرا یخبندان ها در یک چرخه 100.000 ساله اتفاق می افتند را به ترکیبی از عوامل مربوط می دانند. به عنوان مثال، الگوهای گردش اقیانوسی (حرکت آب در میان دریاها و اقیانوس ها) میزان دی اکسید کربنی که به دلیل شوری و دمای اقیانوس می تواند در زیر آب به دام بیفتد را تنظیم می کند.

دمای اقیانوس می تواند تأثیر بسیار عظیمی بر روی زمین به جا بگذارد

هنگامی که اقیانوس ها سردترند، می توانند دی اکسید کربن بیشتری جذب کنند. با افزایش دما، مولکول های گاز دی اکسید کربن، بیشتر از آن که وارد اقیانوس ها شوند از آنها خارج می شوند. این نظریه توضیحی هم درباره ارتباط بین گرم شدن زمین و افزایش کربن جو ارایه می کند.

لیر می گوید: «با تغییر کوچکی در آب و هوا مقدار دی اکسید کربن جو تغییر می کند و سپس به تغییر بزرگ تری در آب و هوا منجر می شود.»

زمین در حال حاضر در یک دوره گرما است و آخرین دوره یخبندان در حدود 11000 سال پیش رخ داده است. هیچ دمای ویژه ای هم که دلالت بر عصر یخبندان داشته باشد وجود ندارد. دوره یخبندان به صورت دوره های زمانی ای که صفحات یخ بزرگ سیاره را می پوشانند تعریف می شود.

لیر می گوید که البته از لحاظ فنی ما هنوز در عصر یخبندانیم چراکه یک صفحه یخی یخ بزرگ در قطب جنوب و گرینلند داریم.

منبع: سایت علمی 020

اين مقاله تا چه اندازه براي شما مفيد بوده است؟

 12345 
ضعيفعالي
توضیحات شما . (اختياري)

ميانگين آرا :0.0 از 5 امتياز است.


12345
0 : تعداد کل آرا ارسال شده
-1 116231 -1 -1

کامپیوتر
هوافضا
صنایع الکترونیکی
نجوم
مقالات عمومي
  
 
ارسال به دوستان


در صورتی که مایلید دوستان شما نیز از این مطلب استفاده کنند , کافیست نام و آدرس ایمیل خود و دوست خود  را وارد نموده تا این مطلب به دوستتان ارسال شود.
 




 
صفحه اصلی | اخبار و رویداد ها | مجموعه مطالب | اردبیل شناسی | صدرا | مسابقات | تماس با ما
Copyright 2009 Tebyan Branch Of Ardebil Province. All rights reserved.
Web Design : WebHouse